عشق همیشگی

دیگه نمیتونن مثل قبل دوست باشن ...
چون به قلب همدیگه زخم زدن ...
...
نمیتونن دشمن همدیگه باشن ...
چون زمانی عاشق بودن ...
تنها میتونن آشناترین غریبه برای همدیگه باشن ..
دِل كـَندن از تـو باهـَمه عـِشقی كـه
گـاه בلـمــ مےـگـیرב گـاه زטּـבگــے ســخـتــــ مےـشـوב گـاه تـטּـهـا , تـטּـهـایـے آرامـشــ مـے آورב گـاه گـذشـتـهـ اذیـتـمـ مـیـکـنـב ایـטּ `گـاه هـا`... گـهـگـاه تـمـامــ روز و شـبــ مـنــ مےـشـو טּـב آטּـوقـت بـغـض گـلـویـم را مـےـگـیـرב ! בرسـت مـثـل هـمےــטּ روزـها ...
انگار كه سالهاست بي تو مرده ام مدفون زير خروارها خاك كه نفس را به سينه ام حرام كرده است... و تو گَه گداري به روياي مرده اي سرك ميكشي... دستانش را مي گيري تا از دل خاك نهراسد! و نيم نگاهي كه مرگ را تاب بياورد.... و من هر بار .... خيره به روياي آمدنت زير انبوه غمها ستاره ها را وجب ميكنم.... و تنهاييم را بعد رفتنت
بَـعـضـے وقـت هـا سُکـ♥ــوُت مـیِـکُـنـے ... چـُوלּ آنـقَـدر رَنـجـیـده اے کِـہ نِـمـے خـوآهـے حـَرفـے بِـزَنـے بـَـعـضـے وَقـت هـا سُکـــوُت مـیـکُـنـے ... چُــــوלּ واقـِـعـَا حـَرفـے واســِـه گُـفـتَـלּ نَــدارے گـآه سُـکــوُت یــہ اِعــتِراضِـــہ گـــآهــے هـَــمــ بـِـہ اِنــتـِـظـــآر اَمـا بـیـشـتَـر سُکـُوت واسـہ ایـنـہ کِـہ ... هـیـچ کَلَمِــہ اے نِـمـے تـوُنـِـہ غَـمے رُو کِـہ تُـو دَر وُجـودت دآرے تــُـوصـیـف کـُـنـِــہ .
آرامشی ملیح در گوشه چشمانم.. مانند بارانی بروی شیروانی.. اما… ناودان ندارد..!! غصه هایم درون سینه ام به چاه میروند.
نه کسی منتظر است .....
منکه فقط زمین خورده ام
داشـتَم بــِهتـ مـَنُو به یه جایی رِسونـد
كـِه حالا تـو چشـماے یـكی زُل بــِزَنُمُو بــِگَم : عاشـقَمـے ؟ خـُب بـه درك....




تنهایی


| Power By:
LoxBlog.Com |